دگرگونى دنيا را نظاره مىكند ولى بدان تكيه كرده است . » هرچند ميان آن دو فرزند يتيم و جدّ صالح‌شان هفتاد نسل فاصله بود ولى خداوند به خاطر درستكارى جدّشان اين لوح را براى آن يتيمان نگاه داشت . صدوق رحمه اللّه گويد : هرچند موسى مقامى بلند و دانشى و الا نزد خدا داشت ولى حكمت كارهاى خضر را در نمىيافت تا اينكه خضر خود به بازگويى حكمت كارهايش پرداخت ؛ همچنين بايد گفت كه موسى اجازه نداشت با قياس ، حكمت كارهاى خضر را دريابد ، پس اگر پيامبر خدا حق استفاده از قياس را ندارد پس چگونه اهل سنت از قياس بهره مىگيرند . « 1 » عبد اللّه طيفور دامغانى واعظ پرآوازه شهر « فرغانه » گويد : كارهاى خضر اشاره‌اى ظريف به رويدادهاى پيشين خود موسى است . سوراخ‌كردن كشتى اشاره‌اى به گهواره موسى بود كه خداوند آن را در ميان امواج خروشان آب نگاه داشت . كشتن آن پسر به دست خضر نيز اشاره به آن داشت كه موسى يكى از قبطيان را كشت و از قصاص واهمه داشت و در نهان به سر مىبرد . مرمّت ديوار ويران به دست خضر نيز اشاره به آن داشت كه موسى براى دختران شعيب از چاه آب كشيد و باوجود گرسنگى بسيار از آنان غذايى نخواست . درباره جدايى خضر از موسى نيز بايد گفت كه اين جدايى اشاره به پيشنهاد موسى دارد كه گفت : اگر دوباره از تو چيزى پرسيدم ديگر همراهىات نخواهم كرد . موسى براى ديدار با خدا و شنيدن صداى خداوند هفتاد نفر از قومش را برگزيد ولى آن هفتاد تن حتّى با شنيدن صداى خداوند از ميان درخت نيز ايمان نياوردند و گفتند كه بايد خداوند را ببينيم تا ايمان آوريم . در اين هنگام صاعقه‌اى آسمانى فرود آمد و همگى آنان را هلاك كرد . موسى با همه فضل و كمالش نتوانست گروهى صالح را با خود همراه سازد پس چگونه امتى بدون امام خويش [ كه همان حضرت على عليه السّلام است ] و تنها با فهم اندكشان خواهند توانست جامعه را اداره كنند ؟ حضرت على عليه السّلام همچون خضر بود كه حكمت

--> ( 1 ) . علل الشرايع ، ج 1 ، ص 80 .